Hadi, geç kalıyorsun.. Gitmelisin artık

Hadi, geç kalacaksın yoksa.. Acele et, önünde uzun bir yol var daha. Ne kadar çabuk varırsan o kadar iyi. Ne kadar çabuk unutursan yaşananları o kadar mutlu olursun ya hesapta.. Rol yapma ama, mutluysan mutlusundur, değilsen de kaçma. Yüzleş, korkma.. Ne günler, güneşler bahşedilecek sana, göreceksin. Tek yapman gereken bir küçük adım atmak, yoksay ayağına takılanları, kollarına dolananları..Elini uzatmazsan dokunamaszın, yakalamak için kovalamalısın. Gerçekle büyü olanları ayırd etmelisin ama peşine düştüklerinden. Şüphe ederim ki büyüsüne kapılacaksın sen hep. Peki… öyle yap mutlu olacaksan… ama pişman olmayacaksan…

Bakmaz gibi yaparsın sen geriye, bakarsın ama, hepimiz bakarız ya, bakma; orda kalakalma. Yürümelisin o uzun yolda. Takılır tökezlersin, tutunamazsın bazen. Uzun sürer düşüşün. Yaralayanlar olur, Kimse kalmaz yamacında bir bakmışsın.. çok kalabalıktık oysa.. Ayağa kalkışın esastır işte orda, nasıl kalktığın esastır.. Ve nihayet kalktığında sarıp sapmalayıp üstünü kapatma o çiziklerin, endişe etme zayıf gösterirler seni diye. Aynı yerden vuramazlar seni, telaşlanma, iyileştirmeye gelenleri geri gönderme.. Küsme kimseye, bir gün gitmeye karar verirsen ve el sallayan yoksa ardından, gücenme.. Sanma ki, incinmediler onlar da..

Duvarların ötesinden, duvarlarımızın ötesinden göremediğimiz şeyler vardır her zaman için. İyileşmeden yıkmayacaksın o duvarları madem o zaman bir delik aç, duvarlarını yumruklayan o meraklı gözlerin açtığı çatlaklardan ufacık bir delik aç, oradan bir bak, bir göz at sakince.. Kendini güvende hissetmeden de bir el uzatabilirsin, risk al. Maddenin bile garantisi yok, büyüdümedik mi artık, biraz cesaret göster. Akıp gitmesin avuçlarından ufacık taşlar, yorulma tutmaktan elindekileri… Ama hoyrat olma..olacaksın, içinde kıpırdanıyor biliyorum. Deli kan ile umarsız olacaksın, yeter ki aldanma. Soluklanmak istediğinde gölgelik bulamayacaksın yoksa..
Yıpranma, yıpratma.. Kır, dök, ağla ama mutlu olmak için geldin dünyaya, unutma..